شرم گین زن اگر با تو دوست بود ا وی را به زنی ، بر زیرک مرد دانا ده ، چه زیرک و دانامرد همانا چنانچون زمین نیکوست که تخم بر وی پراکنده و گونه گونه خوربار از وی برآید.


گرت خویش باشد زن شرمگین


ورا شوی دانای زیرک گزین

جوان خردمند داننده راه


بود همچو ورزیده خاک سیاه

که چون از برش تخم بپراکنی


از او گونه گون لاله و گل چنی